Solliciteren monnikenwerk

Solliciteren, het meest ondankbare werk en taakje dat ik ken. Het kost ongelooflijk veel tijd en geduld (wil je het goed doen) en het levert me behalve afwijzingen nooit iets op. Ja frustratie, als ze weer eens niets van zich laten horen. En dat gaat al jaren zo!

Altijd zijn er betere kandidaten. Altijd pis ik langs de pot. Altijd wensen ze me succes en altijd is de vacature opgevuld met de beste. Doch regelmatig duiken die vacatures dan toch weer op. Op LinkedIn, Indeed, Neuvoo, Olympia, Joob, Jobtome, werkeninnoordoostbrabant, werkinmeierijstad, jobs.fontys en vele anderen aanbieders. Dagelijks stroomt mijn mailbox vol met (potentiële) afwijzingen.

Vroeger liep ik echt alles af. Hive, Walk & Talk voorheen Werk en Inspiratie, netwerkborrels, vacaturedagen bij gemeenten, banenmarkten zoals die van het Techniekhuys in Veldhoven en noem maar op. Samen met Marion de Laat en Arno van Uden. Functioneel en gezellig, dat wel. Ik volgde daar menig workshop. Solliciteren kun je leren. Hoe schrijf je een goede sollicitatiebrief. Waaruit bestaat een motivatiebrief. Hoe presenteer je jezelf. Hoe pimp je LinkedIn. Wat is een goede elevatorpitch en noem maar op. Ik weet het allemaal, heb het allemaal gezien en gedaan.

Ik heb de arrogantie te denken dat ik een goed werknemer ben. Loyaal, goed in mijn werk, gedreven, passioneel. De banen waarop ik solliciteer daarop reageer ik omdat ik denk dat ik serieus van toegevoegde waarde kan zijn. Maar het vervelende is dat HR mensen een beperkte selectiemethode hebben. Wil ik uitgenodigd worden op een gesprek dan moet ik liegen op mijn CV. Ik wil het niet maar voel me ertoe genoopt. Wie weet waag ik nog ooit die stap

And as we speak valt afwijzing 843 op de digitale deurmat. ‘We hebben veel reacties gehad op deze vacature. Jouw sollicitatie en CV hebben we met interesse gelezen. Een aantal kandidaten past beter bij het profiel dat we zoeken. Met hen gaan we in gesprek.‘ Yeah sure. Zo nu en dan stuur ik dan nog een briefje terug waarin ik ze bedankt voor het bericht. Ondanks de boodschap. En dan wens ik ze succes met de op één na beste kandidaat.

Misschien dat ze me in Hemelum willen. Klinkt goed right? Maar ik vrees dat ik zelfs afgewezen word voor de ‘functie’ van Benedictijns monnik. Terwijl ik zo verdomd goed ben in monnikenwerk.

Comment (4)

  • Marion| juli 1, 2020

    Donja, ja solliciteren is monnikenwerk en het valt niet altijd mee om vol te houden. Je maatjes zijn inmiddels aan het werk en jij zoekt nog steeds. Frustrerend ….. ik blijf je vacatures sturen en als je koffie wilt drinken stuur me een appje.
    Hou vol ❤️

  • Yvonne v Sleeuwen| juli 1, 2020

    Wat erg dat jij, met al jouw inzet, toch zo vaak een afwijzing hebt ontvangen(of zelfs geen bericht). Ik ben het volledig met je eens dat solliciteren zeer tijdrovend is, als ook frustrerend om te (blijven) doen. Om dan na al die ‘investeringen in sollicitatie-skills) afwijzigingen zo ‘eerlijk’ en toch maar weer door te blijven zetten in je sollicitatiebrieven, gewoon vol te houden zoals jij dat doet…misschien moet je dat bovenaan je CV zetten of zelfs in je openingszin…Anyway, daar heb ik respect voor; gun je ‘gauw’ een heel erg leuke baan/kans.

  • Donja| september 2, 2020

    Wat lief Yvonne! Gelukkig heb ik nu een baan voor 40 uur in de week waar ik gisteren begonnen ben. Hopelijk bevalt het van beide kanten en is dit het begin van wat ik al zo lang wil: werken!

  • Donja| september 2, 2020

    Je bent een schat Marion, echt een hele lieve vrouw. Ondertussen ben ik gelukkig ook aan het werk. Hoop dat het van beide kanten zal bevallen.

  • Geef een reactie

    %d bloggers liken dit: